شهریور

سحرگاه دیروز، مرگ با چشمان سفیدش در قامت یکی از درگذشتگان سال پیش، سراغم آمد ...
و من مُردم .. لحظاتی هرچند کوتاه برای درک این نکته که به زودی خواهم رفت کافی بود .. اول از هیبتش ترسیدم و ناله کردم .. لحظه ای بعد در آرامش تسلیمش شدم و همه چیز به سادگی مقابل چشمانم سفید شد .. تمام شد ..
تنها فرصت یک جمله بود که نا خود آگاه بر زبانم آمد .. انا لالله و انا اله راجعون .. تازه باورم شد هنوز مسلمانم! و در بازگشت اولین جمله ای که به ذهنم آمد همین بود .. اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد رسول الله و اشهد ان علی ولی الله .. مطمئن نیستم مسلمان از دنیا رفتم اما مطمئنم مسلمان به دنیا بازگشتم ..
دوباره کی خواهم رفت فقط خدا داند .. گرچه حس می کنم زیاد هم دور نیست ...

کاش زودتر به عیادتش رفته بودم و حالا غصه ام از کم همتی خودم است .. عزیزی رفت و یلدای امسال غریبانه تر از آن شد که گمان می کردم در تنهایی با دلتنگی مادرم انار دان می کنم و سعی برآن دارم شیرینی هندوانه هایی که تابستان خورده ام، بیاد آورم!

هر روز قبل از شروع کار خبرها را می خوانم تا بدانم کجا هستم و چه می گذرد .. و هی سکوت را زیر لب مشق می کنم مبادا خاطر خودم و دیگران مکدر شود ..

عاشوراست اما کیست حسین را یاری کند؟

یک روز از یاد خواهم رفت ..

حتی همه ی آنها که به اصرار مرا در یاد نگه داشته اند نیز روزی خواهند رفت ..

حس غریبی در گوشم نجوا می کند

روزی به ضرب گلوله خواهم مرد ..

کاش با وضو بروم .. شهید بشوم ..

ای کاش پیش از رفتنم از یاد نروم ..

-پژمان-

هر روز صبح

در آینه یک ناشناس می بینم

کسی که صبحانه ی مرا می خورد

و مسواکش را من می زنم !

...

چقدر با بوی تعفن خودم

غریبه ام !

- پژمان -

هرگز از کسی که همیشه با من موافق بود چیزی یاد نگرفتم

- دکتر علی شریعتی -

دارم دیوونه میشم! مثه موشی می مونم که تو تله افتاده و نمی دونه دیگه باید چی کار کنه .. نگرانم و دلم یه جای دیگه ست ... نمی خوام به هیچی فکر کنم .. خدایا فقط خودت !

امسال

عیدی ها

از لای قرآن بیرون نمی آمدند

گویی

دیگر

قرآن هم

به این پول ها

برکت

نمی دهد

-پژمان شهریور-